Grupy

      •  

        PSYCHOLOG: mgr Karolina Glaser

        Środa: 7:15 - 15:15

        Piątek: 11:45 - 15:45

        W celu skontaktowania się z psychologiem

        prosimy o przesłanie wiadomości za pomocą aplikacji INSO.

         

        Poniżej przedstawiamy Państwu porady dla Rodziców dzieci korzystających z nowoczesnych technologii (według pedagoga Andrei Braun):

        • Do czasu ukończenia szkoły podstawowej dzieci nie potrzebują w pokoju własnego komputera —

        w ten sposób rodzice lepiej nadzorują korzystanie z komputera rodzinnego.

        • Nieodpowiednie jest korzystanie z komputera przez dzieci przed ukończeniem 4. roku życia.
        • Rodzice dzieci w wieku przedszkolnym powinni uczestniczyć w wyborze i instalacji programów edukacyjnych, gier czy też aplikacji do korzystania z poszczególnych usług sieciowych.
        • Podczas wspólnych sesji rodzice powinni wspierać dziecko i wyjaśniać mu, do czego dany program służy i jak z niego korzystać. Mogą sprawdzić, czy program odpowiada zasobom wiedzy dziecka.
        • Wybierając programy dla dzieci, rodzice powinni zawsze zwracać uwagę na podaną propozycję wiekową.
        • W celu ograniczenia czasu przeznaczonego na zabawę i naukę można w przypadku starszych dzieci nastawić budzik służący jako sygnał akustyczny lub sięgnąć po specjalne programy do kontroli rodzicielskiej.
        • Czas spędzany codziennie przy komputerze nie powinien przekraczać:

        dla dzieci w wieku przedszkolnym: 20 – 30 minut,

        dla dzieci w wieku szkolnym: 1 godziny,

        dla dzieci od 12. roku życia: 1,5 godziny.

        • Odległość oczu dziecka od ekranu powinna wynosić 80 cm.
        • Dzieci nie powinny w ogóle dotykać ekranu monitora.
        • Dzieci powyżej 7. – 8. roku życia mogą korzystać z Internetu pod nadzorem rodziców.
        • Jeśli dziecko codziennie ogląda telewizję i korzysta z komputera, czas przeznaczony na te czynności ogółem nie powinien przekraczać:

        dla przedszkolaka: 0,5 godziny,

        dla dziecka w szkole podstawowej: 1,5 – 2 godziny.

         

        Rodzicu:

        • Unikaj prezentowania dzieciom treści, w których akcja toczy się bardzo szybko. Zadbaj o to, aby chronić dzieci przed obrazami zawierającymi zbyt wiele migoczących i jaskrawych elementów. Nie są one bowiem dostosowane do etapu rozwoju dzieci i ich możliwości percepcyjnych.
        • Pamiętaj o tym, aby nie udostępniać dzieciom urządzeń mobilnych minimum godzinę przed snem. Promieniowanie emitowane przez ekrany sprzętów elektronicznych (zwłaszcza tabletów i smartfonów) źle wpływa na zasypianie i jakość snu. Dziecięca sypialnia powinna być strefą bez elektroniki.
        • Pamiętaj, aby wyłączać urządzenia ekranowe, kiedy są nieużywane.
        • Nie należy traktować możliwości korzystania z urządzeń mobilnych jako nagrody, a zakazu ich używania – jako kary. W opinii dzieci taka postawa zwiększa atrakcyjność tych urządzeń i wzmacnia przywiązanie do nich.
        • Nie powinno się także wykorzystywać mediów elektronicznych do uspokajania maluchów, ponieważ może to negatywnie wpływać na zdolność opanowywania przez nie swoich emocji.
        • Nie używaj urządzeń mobilnych do motywowania dzieci (np. podczas jedzenia lub wykonywania jakichś zadań).

         

        Wpływ aktywności fizycznej na zdrowie psychiczne

        Aktywność fizyczna ma wielowymiarowy, pozytywny wpływ na zdrowie psychiczne. Oto kilka kluczowych aspektów:

        1. Redukcja stresu i lęku.

        Podczas ćwiczeń organizm wydziela endorfiny (tzw. "hormony szczęścia") oraz serotoninę, które poprawiają nastrój i redukują odczuwanie bólu. Regularna aktywność fizyczna obniża poziom kortyzolu (hormonu stresu) i zmniejsza objawy lęku.

        2. Poprawa nastroju.

        Ćwiczenia stymulują produkcję neuroprzekaźników, takich jak dopamina i serotonina, które są związane z uczuciem przyjemności i satysfakcji. Regularna aktywność fizyczna może zmniejszyć objawy depresji i poprawić ogólny nastrój.

        3. Lepsza jakość snu.

        Aktywność fizyczna pomaga regulować rytm dobowy i poprawia jakość snu. Osoby aktywne fizycznie często lepiej śpią, co przekłada się na lepsze samopoczucie psychiczne.

        4. Zwiększenie pewności siebie.

        Osiąganie celów treningowych i poprawa kondycji fizycznej mogą zwiększać poczucie własnej wartości.

        5. Redukcja objawów ADHD.

        Aktywność fizyczna może poprawiać koncentrację i kontrolę impulsów. Osoby z ADHD często zgłaszają poprawę w zakresie uwagi i zachowania po regularnych ćwiczeniach.

        6. Społeczne korzyści.

        Ćwiczenia w grupie (np. w klubach sportowych, zajęciach fitness) sprzyjają interakcjom społecznym. Budowanie relacji społecznych i poczucie przynależności do grupy może znacząco poprawić zdrowie psychiczne.

        7. Zmniejszenie ryzyka demencji.

        Aktywność fizyczna wspiera zdrowie mózgu i może chronić przed chorobami neurodegeneracyjnymi. Regularne ćwiczenia mogą opóźniać rozwój chorób takich jak Alzheimer.

        Zalecenia:

        Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca co najmniej 150 minut umiarkowanej aktywności fizycznej tygodniowo lub 75 minut intensywnej.

        W celu zgłębienia tematu odsyłamy Państwa na stronę internetową Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej (Uniwersytet SWPS): https://swps.pl/centrum-prasowe/informacje-prasowe/33771-wplyw-aktywnosci-fizycznej-na-zdrowie-psychiczne

         

        Dlaczego relacje rodzica z dzieckiem są ważne w kontekście (nie tylko) zdrowia psychicznego?

        Wczesne lata życia dziecka, w tym okres przedszkolny, są kluczowe dla jego rozwoju emocjonalnego, społecznego i poznawczego. Relacje z rodzicami odgrywają w tym czasie fundamentalną rolę. Oto kilka powodów, dlaczego są one tak istotne:

        1. Bezpieczna baza do eksploracji świata

        Poczucie bezpieczeństwa. Dzieci w wieku przedszkolnym potrzebują stabilnego                     i bezpiecznego środowiska, aby czuć się pewnie i swobodnie eksplorować świat. Rodzice, którzy okazują miłość i wsparcie, pomagają dziecku budować poczucie bezpieczeństwa.

        Przywiązanie. Silne więzi emocjonalne z rodzicami (tzw. przywiązanie) są podstawą zdrowego rozwoju. Dzieci, które czują się kochane i bezpieczne, są bardziej skłonne do podejmowania wyzwań i uczenia się nowych rzeczy.

        2. Podstawa dla rozwoju emocjonalnego

        Regulacja emocji. Rodzice uczą dzieci rozpoznawania i wyrażania emocji. Poprzez wspierające interakcje, dzieci uczą się, jak radzić sobie z frustracją, złością czy smutkiem.

        Empatia. Wspólne przeżywanie emocji w relacji z rodzicem pomaga dziecku rozwijać empatię wobec innych.

        3. Wsparcie w rozwoju poznawczym

        Komunikacja. Rozmowy z rodzicami stymulują rozwój językowy i poznawczy. Czytanie książek, opowiadanie historii czy zadawanie pytań wspiera rozwój myślenia logicznego.

        Motywacja do nauki. Dzieci, które czują się wspierane przez rodziców, są bardziej zmotywowane do nauki i odkrywania świata.

        4. Wzorce zachowań

        Modelowanie. Dzieci uczą się przez obserwację. Rodzice, którzy okazują szacunek, cierpliwość i odpowiedzialność, przekazują dziecku wartościowe wzorce zachowań.

        Granice i struktura. Jasne zasady i konsekwencje uczą dziecko, jak funkcjonować w społeczeństwie i radzić sobie z oczekiwaniami.

        5. Wsparcie w budowaniu pewności siebie

        Pochwały i zachęty. Docenianie wysiłków i osiągnięć dziecka buduje jego pewność siebie. Rodzice, którzy wspierają i zachęcają, pomagają dziecku rozwijać poczucie własnej wartości.

        Pomoc w trudnościach. Wsparcie rodzica w sytuacjach, gdy dziecko napotyka trudności, uczy je radzenia sobie z wyzwaniami.

        6. Podstawa dla przyszłych relacji

        Umiejętności społeczne. Wczesne relacje z rodzicami kształtują umiejętności społeczne, które dziecko wykorzysta w późniejszych relacjach z rówieśnikami i dorosłymi.

        Zaufanie do innych. Dzieci, które czują się bezpiecznie w relacji z rodzicami, są bardziej skłonne ufać innym ludziom.

         

        Jak wspierać relację z dzieckiem?

        Czas i uwaga. Poświęcaj dziecku czas i uwagę. Baw się z nim, rozmawiaj, czytaj książki.

        Cierpliwość i spokój. Reaguj spokojnie na emocje dziecka. Pomóż mu je nazwać  i zrozumieć.

        Wspólne aktywności. Angażuj się w codzienne czynności, takie jak gotowanie, sprzątanie czy zabawy na świeżym powietrzu.

        Słuchaj i doceniaj. Słuchaj, co dziecko ma do powiedzenia i doceniaj jego wysiłki  oraz osiągnięcia.

        Podsumowanie

        Relacje rodzica z dzieckiem w wieku przedszkolnym są fundamentem dla jego zdrowego rozwoju. Wspierające, bezpieczne i pełne miłości środowisko rodzinne daje dziecku narzędzia do radzenia sobie z wyzwaniami i budowania satysfakcjonujących relacji w przyszłości.

         

         

        Jak dbać o zdrowie psychiczne dzieci w wieku przedszkolnym.

        Drodzy Rodzice i Opiekunowie, poniżej przedstawiamy wskazówki na, co należy zwrócić uwagę dbając o rozwój psychiczny dzieci.

        1.           Wsparcie emocjonalne:

        a)           Rozmawiaj o uczuciach.

        b)          Zachęcaj dziecko do wyrażania swoich emocji.

        c)           Pytaj, jak dziecko się czuje i słuchaj uważnie.

        d)          Pomagaj nazywać emocje.

        e)          Naucz dziecko nazywać różne uczucia (np. "jestem szczęśliwy", "jestem smutny”).

        f)           Bądź empatyczny (pokazuj, że rozumiesz i akceptujesz emocje dziecka).

        2.           Zapewnij bezpieczne i przyjazne środowisko rodzinne.

        3.           Stwórz stabilną rutynę:

        a)           Dzieci w wieku przedszkolnym potrzebują przewidywalności.

        b)          Ustal codzienne rytuały i powtarzalne czynności.

        4.           Buduj zaufanie - bądź spójny w swoim zachowaniu i słowach.

        5.           Wspieraj rozwój społeczny i emocjonalny:

        a)           Zachęcaj do interakcji.

        b)          Pozwól dziecku bawić się z rówieśnikami.

        c)           Naucz dziecko, jak dzielić się i współpracować.

        6.          Modeluj zachowania - pokazuj, jak radzić sobie z konfliktami i rozwiązywać problemy.

        7.           Dbaj o zdrowy styl życia:

        a)           Zapewnij odpowiednią ilość snu.

        b)          Zachęcaj do aktywności fizycznej.

        c)           Odżywiaj się zdrowo - ogranicz przetworzoną żywność i słodycze.

        8.           Ograniczaj stres.

        9.           Unikaj przestymulowania - zbyt wiele bodźców (np. telewizja, gry, zabawki elektroniczne)

                      może być przytłaczające.

        10.        Zapewnij czas na relaks - pozwól dziecku na spokojne zabawy i odpoczynek.

        11.        Buduj pozytywną samoocenę:

        a)           Chwal za wysiłek.

        b)          Doceniaj starania dziecka, nie tylko osiągnięcia.

        c)           Pomagaj w radzeniu sobie z porażkami.

        d)          Naucz, że błędy są naturalną częścią życia.

         

        Drodzy Rodzice i Opiekunowie,

        10 października obchodzimy Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego, który ma na celu zwrócenie uwagi na znaczenie zdrowia psychicznego oraz wsparcie osób zmagających się z różnymi problemami emocjonalnymi i psychicznymi.

        Dlaczego to ważne?

        Zdrowie psychiczne wpływa na jakość życia, relacje z innymi ludźmi oraz zdolność do radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami. Dzieci w wieku przedszkolnym są szczególnie wrażliwe na emocje i potrzebują wsparcia rodziców oraz opiekunów, aby rozwijać się w zdrowy sposób.

        Sygnały ostrzegawcze, że dziecko może przeżywać kryzys psychiczny:

        - nagłe zmiany nastroju – wybuchy złości, apatia lub smutek,

        - wycofanie społeczne – unikanie kontaktu z rówieśnikami i rodziną,

        - trudności w nauce – nagły spadek wyników, problemy z koncentracją,

        - problemy ze snem – koszmary, bezsenność, nadmierna senność,

        - nocne moczenie się, skubanie skórek, zaciskanie pięści, trzęsienie/nerwowe ruszanie nogą, nadpobudliwość psychoruchowa,

        - odwracanie wzroku, unikanie kontaktu wzrokowego,

        - poczucie bezsensu - zarówno codziennych działań, obowiązków, pasji, wyzwań czy sensu życia przejawiane w zachowaniu lub nazywane przez dziecko wprost,

        - samookaleczanie, myśli i czyny destrukcyjne. Każdorazowo są to poważne sygnały alarmowe, wymagające konsultacji psychologicznej i psychiatrycznej,

        - myśli samobójcze – wymagające natychmiastowego zgłoszenia się do specjalisty,

         - problemy związane z seksualnością: nadmierna fascynacja tematami seksualnymi nieodpowiednia do wieku, zabarwione seksualnie zachowania wobec innych dzieci lub dorosłych, a także nagłe unikanie konkretnej osoby ze swojego otoczenia i/lub lęk przed dotykiem.

        Pamiętaj!

        Zdrowie psychiczne jest równie ważne jak fizyczne. Nie bój się szukać pomocy i wsparcia, gdy tego potrzebujesz. Wspólnie możemy stworzyć lepsze i bardziej wspierające środowisko dla wszystkich.

         

        Gdzie szukać pomocy? (Źródło: https://www.szpital-chrzanow.pl/sp/pomoc-w-stanach-naglych/miejsca-udzielajace-pomocy-psychologicznej-prawnej-socjalnej)

        116 111 - Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
        Czynny codziennie, całodobowo, bezpłatny. Pomoc telefoniczna, mailowa.
        116111.pl

        800 080 222 - Telefon dla dzieci i młodzieży, rodziców i nauczycieli
        Czynny codziennie, całodobowo, bezpłatny. Pomoc telefoniczna, mailowa, czat.
        liniadzieciom.pl

        800 120 002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy
        Czynny codziennie, całodobowo, bezpłatny. Pomoc telefoniczna, mailowa. Pomoc psychologiczna i prawna.

        22 668 70 00 - Niebieska linia, telefon dla osób doznających przemocy
        Czynny codziennie od 12.00-18.00. Pomoc psychologiczna i prawna. Informacja o procedurze zakładania Niebieskiej karty.
        niebieskalinia.pl

        600 070 717 - Telefon interwencyjny przy Centrum Praw Kobiet
        Czynny codziennie, całodobowo.

        22 621 35 37 - Telefon zaufania przy Centrum Praw Kobiet. Czynny od poniedziałku do piątku 10.00–16.00. Pomoc telefoniczna, mailowa. Pomoc psychologiczna i prawna.
        cpk.org.pl

        800 120 226 - Policyjny Telefon Zaufania ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie
        Czynny od poniedziałku do piątku 9.30-15.30, bezpłatny.

        800 120 148 - Zatrzymać przemoc – anonimowa policyjna linia specjalna
        Czynny codziennie, całodobowo, bezpłatny.

        800 702 222 - Centrum wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego
        Czynny codziennie, całodobowo, bezpłatnyliniawsparcia.pl

        800 012 005; 22 255 22 50 - Telefon Pogadania dla seniorów
        Czynny codziennie 15.00–20.00, telefonpogadania.pl

        116 123 - Kryzysowy Telefon Zaufania dla osób dorosłych
        Czynny codziennie 14.00–22.00, bezpłatny.

        22 594 91 00 - Antydepresyjny Telefon Zaufania Forum Przeciw Depresji
        Czynne środa i czwartek 17.00–19.00, forumprzeciwdepresji.pl

        800 108 108 - Linia wsparcia dla osób po stracie bliskich przy fundacji Nagle Sami
        Czynna od poniedziałku do piątku 14.00–20.00, bezpłatnynaglesami.org.pl

        800 111 123 - Tumbolinia dla dzieci i młodzieży i ich bliskich przeżywających żałobę
         

        Bibliografia: Ebook: „Zaburzenia zdrowia psychicznego u dzieci i młodzieży” [Darmowy e-book "Zaburzenia zdrowia psychicznego u dzieci i młodzieży" - Poradnia Psychologiczno-Psychiatryczna - PsychoMedic.pl]

         

         

        Adaptacja w przedszkolu – wskazówki dla rodziców

        Adaptacja w przedszkolu to proces zarówno dla dziecka, jak i dla rodziców. 

        Wspieranie dziecka emocjonalnie i fizycznie pomoże mu przejść przez ten nowy etap w życiu z większą

        pewnością siebie i komfortem.

        1. Proces adaptacji różni się dla każdego dziecka. Niektóre dzieci szybko przyzwyczajają się do nowego otoczenia, podczas gdy inne potrzebują więcej czasu. Warto być cierpliwym i dać dziecku odpowiedni czas na zaaklimatyzowanie się.
        1. Na początku adaptacji warto wprowadzić dziecko do przedszkola stopniowo. Pierwsze dni mogą być krótkie, a czas spędzany w przedszkolu stopniowo wydłużać. To pozwoli dziecku poczuć się bardziej komfortowo.
        1. Dzieci lubią rutynę, która daje im poczucie bezpieczeństwa. Próbuj utrzymywać spójną rutynę w domu i przedszkolu, co pomoże dziecku przystosować się do nowego środowiska.
        1. Wspieraj swoje dziecko w nawiązywaniu relacji z nauczycielami i innymi dziećmi. Zachęcaj je do wspólnych zabaw i interakcji, co pomoże mu poczuć się bardziej zaakceptowanym i bezpiecznym.
        1. Rozważ, czy zostawisz dziecko na krótki czas, aby się z nim pożegnać, a następnie wrócić po niego. To pomoże dziecku zrozumieć, że wrócisz po niego i że przedszkole to bezpieczne miejsce.
        1. Mów o przedszkolu w pozytywny sposób, opowiadając dziecku, że będzie tam miało okazję do nauki, zabawy i poznawania nowych przyjaciół.
        1. Bądź otwarty na komunikację z nauczycielami. Dziel się informacjami na temat swojego dziecka, takimi jak zainteresowania, preferencje, a także ewentualne obawy. To pomoże nauczycielom lepiej zrozumieć potrzeby dziecka.
        1. Pokazuj dziecku entuzjazm i wsparcie w związku z przedszkolem. Twoje pozytywne nastawienie może mieć wpływ na to, jak dziecko podchodzi do tej nowej sytuacji.
        1. Bądź wyczulony na uczucia swojego dziecka. Pozwól mu wyrazić swoje obawy i lęki, a następnie pomóż mu je zrozumieć i przetworzyć.
        1. Bądź gotowy obserwować zachowanie swojego dziecka w przedszkolu. Jeśli zauważysz jakieś trudności, porozmawiaj z nauczycielem, aby wspólnie znaleźć odpowiednie rozwiązanie.